Gevher Demirkaya Aktaş

 

DOĞU’DA ERMENİ ZULMÜ GÖREN VATANDAŞLARIMIZIN İFADELERİ

                                   ( CANLI ŞAHİTLER)

Ermeni zulmünün kurbanları Erzurum

Atife’den olma 1320 ( 1904) Erzurum doğumlu İbrahim oğlu Halil Gökmen’in şahit olduğu Ermeni zulmü ile ilgili anlattıkları:

“O zaman biz Erzurum’da Şeyhler Mahallesi’nde oturuyorduk. Ruslar ihtilal olup da çekilip gidince bütün silah depolarını Ermenilere teslim ettiler. Bunu fırsat bulan Ermeniler, çoğunluk sağlayabilmek için başladılar Türkleri kırmaya. Ermeniler, caddede, sokakta bu şekilde 6-7 ay rast geldiklerini keyfi olarak öldürüyorlardı. Bunun üzerine Türkler evlere çekildiler. İşlerine güçlerine gidemez oldular.

Yoncalık Mahallesi’nde Dikici Mahmut vardı. Bu zatın evine girerek, gelinine babasının ve evdeki yakınlarının yanında tecavüz ettiler. Ondan sonrada bütün mahalleyi kırdı geçirdiler bir tek canlı bırakmadılar.

Çırçır Mahallesi imamını, camiden çıkıp hemen bitişiğindeki evine girerken, iki Ermeni arkadan ateş ederek öldürdüler. Ayrıca Bit Pazarı’nda tavuk ve kuş satılan bir “Tavuk Meydanı” vardır. Orada nice İslam kadınlarının memelerini kesik, erkeklerin tenessul uzuvları koparılmış vaziyette gördüm. Yine Taş Mağazalardaki Türklerin mağazalarına gizlice girmişlerdi. Bizim insanlarımızdan aşağı gideni, yukarı gideni epey vurduktan sonra, bizimkiler durumu fark etmişler. Böyle gizlice öldürülenlerden aklımda kalan isimler kavaf İsmail Ağa, Arif Ağa, Kamil Efendi’dir.

Biz de tedbir olarak evlere kapandık. Erzurum evleri bitişiktir. Böyle olduğundan evden eve duvarlardan gedikler ve kapılar açtık. Böyle yapan evler çoğunluktaydı. Ancak yapamayan evlere sokaklar engel olmuştu. Böylece tehlike anında evden eve geçebiliyorduk. Ermeniler gelince hemen diğer eve geçerdik. Onlarda eve daldıklarında insan bulamayınca kendilerine uygun, hoşlarına giden ev eşyası ve ziynet alıp gidiyorlardı.

Ben çocuk olduğum için, babam da dışarı çıkamadığından evin ihtiyaçlarını hep ben alırdım. Yolda koca yaştaki Ermeni askerleri ve sivil Ermeniler sataşır, dinimize, Allah’ımıza küfür ederlerdi. Bu Ermenilerin çoğunu eskiden tanırdık. Tabi onlar da bizi tanırdı. Yani bunlar Erzurum’da ikamet eden Ermenilerdi. Hatta bunlardan biri olan Kor Karayçin’indükkanı bizim dükkanla bitişikti. Sigara ağızlığı yapar gramafon tamir ederdi. O zamana kadar aramız iyiyken, bu mezalim sırasında eline ekmeği alır, burnunu siler, önümüze atardı. Ruslar gittikten sonra bu adam, Ermenilerin polisi gibi bir şey oldu. Düştü Türklerin canına. Onun gibi Markoç diye bir Ermeni komşu daha vardıo da aynısını yapardı.

Sabahleyin kalkardık ki filan evde, filan mahallede iki ölü, üç ölü, beş ölü… Kim yaptı? diye sorunca da bizim her zaman arkadaş gözüyle bakıp, bir sürü iyilik ettiğimiz Kor Karayçin imiş derlerdi. Bu adama hafif meşrep  bir Rum kadın yardım edermiş. Evleri gezerek, hangi evde kim var, ne var diye bilgi verirmiş…

Bizim kadınlarımız güzel görünmesinler diye yüzlerine, gözlerine toprak, is ve çirkin gösterecek şeyler sürerlerdi.

Birgün beş arkadaşımla ve bunlardan Hakkı ismindeki arkadaşımın babasıyla eve geliyorduk. Bizi Gürcükapı da çevirerek, topladıkları Türk kalabalığına dahil ettiler. Ne olup olmadığını sorduğumuzda, topladıkları insanlarımızla bizi de çalışmaya götüreceklerini söylediler. Biz çocuktuk. Arkadaşım Hakkı’nın babası da elbiselerini getirmeye, bizi göndereceğini söyleyince geri geleceğimiz şartıyla izin verdiler. Daha geri gidilir mi? Sonradan öğrendi ki bu topladıkları yüzlerce insanımızı götürüp, yok ettiler. Bir daha da haber alamadık. Allah’tan birkaç gün sonra bizim askerlerimiz geldi. Bizler kurtulduk. “

Dün Rusların, İngilizlerin ve diğer Emperyalist ülkelerin maşası olan Ermeniler, bugün de aynı yanlış yolu takip etmeleri ve yine bazı devletlerin Ermenileri destekledikleri düşündürücüdür. Soruyorum 800 yıl birlikte yaşadığımız Ermenileri neden 1914 de neden yine Osmanlı toprağı olan bölgeye nakil etmek zorunda kaldık. Bu 800 yıl içinde Türkler Ermenilere kast etseydi bir tek Ermeni kalır mıydı?

Aynı toprağı, aynı ekmeği paylaştığımız komşumuz Ermeniler tarafından katledilen 500 000 den fazla olan aziz şehitlerimiz ruhunuz şad mekanınız cennet olsun. Sizlerin hakkını bizler koruyacağız.

8.5. 2014 Ankara

Kaynak: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları